viernes, 13 de noviembre de 2026

A ciencia cierta (Xela Arias)


 








A ciencia cierta, la vida iba en serio.
Por ello morir no cuenta
números.
Eras chica,
cómplice en una derrota que no
sumabas. Feliz por tenerte insomne
por inmortal.
Ya tenemos cadáveres amigos
y conocidos,
sabemos de la muerte el legado inútil.
Pero ¡que ridículo! ¿no?,
abrazar el hecho feliz de ya crecer
-caminar a las afueras-
en tiempos asepticamente tan
Alienados.



De certo, a vida ía en serio.
Por iso morrer non conta
números.
Eras moza,
cómplice nunha derrota que non
sumabas. Feliz por terte insomne
por inmortal.
Xa temos cadáveres amigos
e coñecidos,
sabemos da morte o legado inútil.
Pero ¡que ridículo! ¿non?,
abraza-lo feito feliz de xa medrar
-camiñar ás aforas-
en tempos asepticamente tan
Alienados.


El poema pertenece a Intempériome, Espiral Maior, 2003.

No hay comentarios:

Publicar un comentario